Jakie korzyści daje żonglerka?

Nie ma lepszego sposobu na odprężenie i zrelaksowanie umysłu podczas pracy jak 10 minut żonglowania.
Twój mózg aktywnie wypocznie!
Co więcej, zobacz jakie korzyści żonglowanie niesie dla rozwoju dziecka.

 

Korzyści pedagogiki cyrku związane ze sferą poznawczą:

  • aktywizacja półkul mózgowych
  • rozwój koordynacji wzrokowo-ruchowej (oko-ręka)
  • wspomaganie leczenia dysleksji i ADHD
  • rozwój kreatywności i ciekawości poznawczej
  • sprawdzanie własnych możliwości i ograniczeń psychofizycznych

 

Korzyści związane z umiejętnościami społecznymi:

  • rozwój umiejętności komunikacji i współpracy z innymi
  • przełamywanie barier komunikacyjnych
  • integracja
  • aktywny sposób na spędzanie wolnego czasu
  • efektywna i zabawna forma relaksu

Korzyści związane z kształtowaniem postaw i systemu wartości:

  • rozwój cierpliwości, determinacji i uporu w dążeniu do celu
  • wyznaczanie i osiąganie celów
  • samodyscyplina i automotywacja
  • osiąganie widocznych sukcesów
  • rozwój pewności, wartości i wiary w siebie

Korzyści związane z rozwojem fizycznym:

  • równowaga obu stron ciała
  • ćwiczenia mięśni całego ciała
  • ćwiczenie motoryki małej i dużej
  • ćwiczenie oburęczności.

Przydatność żonglerki w różnych dziedzinach aktywności człowieka.

Zdrowie.

Lista zastosowań żonglerki w medycynie nie może pozostać niedoceniona. Żonglowanie sprzyja rozwojowi koordynacji wzrokowo-ruchowej, refleksu, a także zdolności utrzymania równowagi właściwej postawy ciała, co znajduje szerokie zastosowanie w medycynie zarówno jako terapia, jak i działaniu prewencyjnym.

Sztuka ta wymaga dokładności i precyzji więc może być stosowana jako narzędzie do oceny osłabienia lub uszkodzenia ośrodka neuromotorycznego oraz rozległości problemu. Dave Finnigan w wyniku swojego dużego doświadczenia na polu wdrażania żonglerki w szkołach zwraca uwagę na fakt, iż już w ciągu pierwszych minut zajęć jest w stanie określić, które z dzieci na polu zdolności motorycznych są daleko w tyle za rówieśnikami.

Sami żonglerzy twierdzą, iż żonglerka jest doskonałą formą redukcji stresu  i sposobem na odprężenie. Wprowadza ona w stan tzw. zrelaksowanej koncentracji, podczas której umysł i ciało są jednocześnie aktywne i spokojne.

Żonglerka sprawdza się jako doskonała forma terapii z upośledzonymi, kalikimi dziećmi i dorosłymi. Psychologowie i pedagodzy coraz częściej zalecają ją przy leczeniu wielu zaburzeń. W Brytyjskim Centrum Leczenia Dysleksji w Kenilworth w Anglii, prowadzone są zajęcia terapeutyczne polegające na łapaniu piłeczek. Ta metoda stosowana jest również w pracy z dziećmi cierpiącymi na zespół ADHD. Łapanie i wyrzucanie wolno opadającej nylonowej chusty może być dla wielu ciężej upośledzonych dzieci ich pierwszym doświadczeniem na zasadzie „podrzuć to i złap to”. Stosować ją można także w rehabilitacji po kontuzjach i wypadkach a także w pracy z niedołężnymi ludźmi oraz pacjentami po traumatycznych przeżyciach.

Dr Steve Allen`a Jr., który jest uznanym psychologiem na polu walki ze stresem twierdzi, że żonglerka „oddaje z powrotem kreatywne działanie typowo dziecięcej czystej niemądrości”. Jego najważniejsza maksyma, którą raczy swoich wszystkich pacjentów brzmi: „niech sprawia Ci to radość….. i daję dużo zabawy!”. Jego celem nie jest nauka żonglerki jako takiej. Wykorzystuje on ją tylko jako narzędzie do szerzenia zabawy i uśmiechu, ponieważ jak udowadnia, daje to istotne biologiczne korzyści.

Orrel Lanter w artykule pt. „Potęga śmiechu i zabwy” przytacza postacie trzech żonglujących doktorów. Jeden z nich po trzech latach stosowania na sobie żonglerki jako formy złagodzenia stresu w pracy w pogotowiu, osiągnąwszy wysoki poziom umiejętnościo, zaczął jej uczyć również swoich pacjentów.

Dr Carl Simonton jest pionierem na polu zwalczania stresu u chorych na raka. Zaznacza on, że w walce z tą chorobą niezwykle istotna jest wyobraźnia i śmiech. Prowadzone przez niego od wielu lat badania odkrywają wielki wpływ emocji i uczuć na zdrowie. Po zapoznaniu się z przypadkiem Normana Cousins`a z 1979 roku, który dokonał „samo uleczenia” i napisał książkę pt. Anatomia Choroby”, przedstawiającą śmiech jako broń w wygranej walce z nieuleczalną chorobą, dr Simonton rozpoczął badania w swojej klinice w Californii. Swoim pacjentom proponuje on nietypową kurację śmiechem, w tym naukę żonglerki, w celu złagodzenia nieustępliwego bólu oraz oddalenia strachu przed przerzutami. Deklaruje on, iż „śmiech i zabawa przełamują poczucie beznadziei”.

Także w Polsce od kilku lat istniej fundacja Dr Clown zajmująca się terapią śmiechem. Młodzi ludzie, głownie studenci odwiedzają chore dzieci w szpitalach dziecięcych w przebraniach clownów. Śmiech pozwala zapomnieć dzieciom o przykrych sprawach związanych z bytnością w szpitalu.

 

Edukacja

Amerykański specjalista od wychowanie fizycznego i sprawności ruchowej Carole Smith przeprowadziła badania z których wynika, iż dzięki pozytywnemu wpływowi żonglerki na koordynację wzrokowo-ruchową umiejętność ta usprawniła zdolności czytania i pisania. Stosowana jest ona w terapiach z dziećmi mającymi problemy na tym polu oraz na kursach szybkiego czytania.

Gdy stosowana np. w przerwach od nauki, aktywacja i synchronizacja obu półkul w trakcie tej niewinnej zabawy wpływa pozytywnie na pomięć i koncentrację. Skutkuje to poprawą wyników w nauce. Żonglując przyswaja się strategię i modele uczenia się. Rozwija się cierpliwość, determinację i upór w dążeniu do celu. Żonglerka uczy, iż tylko wytrwała i ciężka praca przynosi efekty. Zapewnie uczucia sukcesu i zadowolenia odczuwane po przyswojeniu nowego triku oraz nakłania do stawiania sobie kolejnych, długofalowych wyzwań.

Wiele szkół na całym świecie prowadzi zajęcia z żonglowania. W USA dr Dave Finnigan prowadzi autorski program Juggling for Success, którego celem jest promocja i nauczanie żonglowania jako metody rozwojowo-terapeutycznej. Proponuje ona także żonglerkę studentom i uczniom na wszystkich poziomach edukacji. Cytując jego słowa: „Ja nie uczę żonglerki – ja uczę sukcesu!”. W Polsce w ostatnich latach wiele szkół wdraża żonglerkę jako dodatkową formę zajęć pozalekcyjnych. Za przykłady niech posłużą gimnazjum w Malechowie koło Koszalina oraz I Społeczna Szkoła Podstawowa w Lublinie.

Praca

Żonglerka może służyć jako idealny sposób na przerwę w trakcie stresującej pracy biurowej. Przywraca ona niezbędne uczucie spokoju i porządku. Żonglerka działa pobudzająco na uśpione od wielogodzinnej pozycji siedzącej ciało, przyspiesz krążenie oraz oczyszcza umysł. Dlatego też żonglowanie staje się coraz bardziej popularne wśród ludzi dorosłych, zainteresowany rozwojem własnych możliwości. W Zachodniej Europie i Stanach Zjednoczonych na szkoleniach organizowanych przez firmy dla swoich pracowników prowadzone są treningi z żonglowania. [1]

[1] Grabowski P., Żonglerka jako forma aktywności rekreacyjnej, Poznań 2007, s. 39-44

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *